Tu jesteś:
| Ściany z lekką warstwą osłonową |
Jak prawidłowo wykonać termoizolację, tym razem w konstrukcjach ścian z wentylowaną okładziną zewnętrzną.Zasady projektowania i wykonywaniaWentylowane okładziny to lekkie osłony, odporne na oddziaływania środowiskowe, zawieszone - za pośrednictwem konstrukcji wsporczych i poprzez izolację termiczną - na warstwie konstrukcyjnej ściany. Jedynie okładziny kamienne, ze względu na swój duży ciężar, są zawieszone, każdy element osobno, bezpośrednio na murze konstrukcyjnym na specjalnych systemach kotwiących (->rys.01).  Stosowane materiały i rozwiązaniaWybór materiałów i rozwiązań jest dokonywany ze względu na:
1.Okładzina drewnianaOkładzina drewniana jest realizowana w postaci:
2. Okładzina metalowaTradycyjna wersja okładziny metalowej to powłoka ze stalowej blachy ocynkowanej, miedzianej lub ołowianej na deskowaniu i warstwie papy bitumicznej, jako warstwie rozdzielczej. Pasma blachy są łączone między sobą na tzw. podwójny rąbek stojący lub w bardziej skomplikowany sposób przez obróbkę na drewnianej listwie (—>rys.04).Nowsze sposoby realizacji okładziny metalowej to:
   3. Naturalne okładziny kamienneOkładziny kamienne są wykonywane z różnych rodzajów skał, pociętych na płaskie elementy i mocowanych każda oddzielnie przy użyciu specjalnych systemów kotwiących (—>rys.07) 4. Okładziny ceramiczneCeramiczne okładziny mogą mieć postać:- małowymiarowych, otworowych elementów ceglanych, zawieszonych na metalowej konstrukcji wsporczej (->rys.08) lub - płaskich, tłoczonych płyt ceramicznych, o wymiarach od 40 x 40 cm do 120 x 120 cm, również na metalowej konstrukcji wsporczej (—>rys.09).   5. Płyty włókno-cementowe lub prasowane płyty warstwoweStosowane są tu płytki o małych rozmiarach (< 0.4 m2/szt lub < 5 kg/szt), układane tradycyjnymi sposobami rzemieślniczymi (->rys.11) na wsporczych konstrukcjach drewnianych lub metalowych (->rys.10). W użyciu znajdują się również płyty średnich lub dużych rozmiarów (> 0.4 m2/szt lub > 5 kg/szt), mocowane głównie na konstrukcjach metalowych (—>rys.09 i rys.12).  Konstrukcja wsporczaDo mocowania lekkich okładzin do murów nośnych stosuje się liniowe konstrukcje wsporcze, złożone z drewnianych łat lub tłoczonych profili metalowych. Oprócz funkcji nośnej, część elementów zwykle służy do usztywnienia krawędzi samej okładziny.Aby uniknąć powstawania rozległych mostków termicznych, stosowane są konstrukcje wsporcze, które umożliwiają zachowanie ciągłości warstwy izolacyjnej. Konstrukcja jest wtedy mocowana do warstwy nośnej ściany kotwiami przebijającymi izolację tylko punktowo (->rys.05, rys.10, rys.12). Sposób zamocowania okładziny musi umożliwić powstanie, między okładziną a izolacją termiczną, ciągłej szczeliny wentylacyjnej. Przy konstrukcji wsporczej drewnianej, do krzyżowego łączenia łat poziomych i pionowych między sobą, należy używać tylko łączników zapewniających trwałe połączenie, jak np. wkrętów do drewna, gwoździ śrubowych itp. Elementy drewniane muszą być zabezpieczone przed korozją biologiczną, tj. insektami i grzybami, środkami zapewniającymi wymaganą skuteczność ochrony, a jednocześnie nieszkodliwymi dla innych materiałów (np. dla izolacji termicznej). Przy konstrukcjach wsporczych z metalu, do łączenia konstrukcji ze ścianą oraz poszczególnych elementów między sobą, należy używać tylko śrub i jednostronnych nitów odpornych na korozję chemiczną. Odpowiednią odporność na korozję muszą mieć oczywiście też same elementy konstrukcji. Profile metalowe, ze względu na ich wydłużalność termiczną (w przypadku metali lekkich 1 mm/m), należy przerywać w odpowiednich odstępach. Mocowanie do ściany nośnej, zależnie od przyjętego schematu, musi być stałe lub przesuwne. Rodzaj łączników stosowanych do mocowania konstrukcji wsporczej do ściany nośnej musi być dobrany odpowiednio do rodzaju materiału tej ściany, a ich przekrój do wyliczonych obciążeń, jakie będą przenosić. Obliczenia konstrukcyjneDla prawidłowego i bezpiecznego użytkowania tego rodzaju okładzin konieczne są obliczenia statyczne prowadzone wg standardowych zasad. Zasadnicze rodzaje obciążeń działające na konstrukcje tego typu to: ciężar własny i obciążenie wiatrowe (szczególne znaczenie ma tu ssanie).Ochrona przed deszczemŚciany warstwowe z lekkimi okładzinami wentylowanymi są, ze względu na swoją konstrukcję, szczególnie odporne na zawilgocenie pochodzące od skojarzonego działania wiatru i deszczu. Wynika to po części z właściwości styropianu, który nie podciąga kapilarnie wody, ale głównie ze zjawisk jakie mają miejsce w okładzinach o otwartych spoinach. Podczas działania wiatru na płaszczyznę ściany, nadciśnienie jakie powstaje na jej zewnętrznej powierzchni jest, dzięki otwartym spoinom, praktycznie równe nadciśnieniu w szczelinie pod okładziną. Z tego powodu woda nie jest zasysana w pobliże materiału izolacji termicznej, tylko ścieka, dzięki siłom adhezji, po wewnętrznej stronie okładziny. W następstwie powstawania zawirowań powietrza w spoinach, przy krawędziach elementów okładziny, dochodzi jednak do osiadania na niej zanieczyszczeń unoszących się w powietrzu. W efekcie, zwłaszcza w przypadku okładzin w jasnym kolorze i szczególnie podatnych na zabrudzenie, zalecane jest stosowanie spoin zamkniętych (szczelnych) między elementami okładziny.Wentylowanie i ochrona przed kondensacjąW ścianach z wentylowaną okładziną zewnętrzną nie dochodzi do kondensacji pary wodnej, jeśli zastosowane zostały poniższe zasady dotyczące przekroju szczelin i otworów:- przy okładzinach z elementów mało-wymiarowych: przekrój szczeliny > 100 cm2 na 1 m długości ściany, otwory wentylacyjne nawiewne i wywiewne, każdy > 50 cm2 na 1 m długości ściany - dla okładzin pozostałych, przekrój szczeliny > 200 cm2 na 1 m długości ściany, otwory wentylacyjne nawiewne i wywiewne, każdy > 50 cm2 na 1 m długości ściany. Pionowo zamocowana okładzina z blachy trapezowej lub fałdowej, może być bezpośrednio zetknięta z warstwą izolacji termicznej. Powierzchnia otworów nawiewnych i wywiewnych musi w każdym przypadku odpowiadać wymaganiom; odnosi się to również do np. ścian parapetowych. W przypadku pojedynczych nadproży okiennych, ze względu na ochronę przeciwpożarową, można zrezygnować z wykonywania otworów nawiewnych, jeśli tylko powietrze może opływać otwór okienny z boków. Okładziny wentylowane są szczególnie korzystne ze względu na ochronę ściany przed promieniowaniem słonecznym. Zależnie bowiem od:
Ochrona akustycznaWymagania odnośnie minimalnej wartości izolacyjności przegrody na dźwięki powietrzne są zawarte w normie PN-B-02151-3:1999 Ochrona przed hałasem w budynkach - Izolacyjność akustyczna przegród w budynkach oraz izolacyjność akustyczna elementów budowlanych - Wymagania oraz powinny być zgodne z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75/2002, poz. 690).Wymagana wypadkowa izolacyjność akustyczna warstwowych ścian zewnętrznych jest zależna od:
  Warstwa termoizolacyjnaIzolacja termiczna powinna być zrealizowana w postaci możliwie ciągłej i równomiernej warstwy, przymocowanej do ściany nośnej. Żadne elementy konstrukcji wsporczej nie powinny przebijać na wylot ani pocieniać tej warstwy. Jeśli jednak mostki termiczne nie mogą być wyeliminowane, to należy je uwzględnić w obliczeniach oporu cieplnego przegrody. W prostych przypadkach, średni opór cieplny przegrody może być wyliczony na podstawie średniej ważonej dla poszczególnych fragmentów tej ściany. Zależnie od przekroju oraz rozstawu osiowego drewnianych profili nośnych, a także grubości warstwy izolacyjnej, wpływ strat ciepła przez mostki termiczne może spowodować obniżenie oporu cieplnego nawet o 15% (->rys.13). Przy drewnianej konstrukcji wsporczej, dostawionej do warstwy izolacyjnej i nie obciążającej jej w żaden sposób, stosowany jest styropian odmiany EPS 50, EPS 70 FASADA lub EPS 80 FASADA (PS-E FS 12 lub FS 15). Natomiast w przypadku rusztu drewnianego, dociśniętego do izolacji termicznej i częściowo na niej wspartego, stosuje się odmianę EPS 100 DACH/PODŁOGA (PS-E FS 20). Do wykonania izolacji termicznej w ścianie z wentylowaną okładziną, używa się tylko styropianu z krawędziami umożliwiającymi wytworzenie szczelnego zamka (tzw. pióro i wpust, zakładka). Dzięki temu, po dokładnym dociśnięciu płyt do siebie i przyklejeniu ich do ściany konstrukcyjnej, uzyskuje się szczelną na przewiewanie warstwę. Przy słabym podłożu, dodatkowo stosować można do mocowania izolacji łączniki mechaniczne. Przy obliczeniach termicznych oporu cieplnego ściany z wentylowaną okładziną, nie bierze się zwykle pod uwagę oporu szczeliny powietrznej i okładziny. Obecność osłony jest uwzględniana jedynie w postaci zwiększonego oporu przejmowania ciepła na powierzchni zewnętrznej izolacji termicznej. Zamiast wartości 0.04 m2K/W do obliczeń przyjmować można wartość wg normy PN EN ISO 6946 0.13 m2K/W. Grubość warstwy izolacji termicznej jest zależna od oporu warstwy konstrukcyjnej i od wymagań stawianych przegrodzie przez aktualne przepisy (Dz. Ustaw Nr 75, poz. 690). Na następnych stronach przedstawiony będzie układ warstw i szczgóły rozwiązań ściany warstwowej z wentylowaną okładziną z elementów drobnowymiarowych
|
