Ustawa o termomodernizacji. Idąc naprzeciw wymaganiom związanym z potrzebą oszczędzania energii w budynkach mieszkalnych Sejm RP uchwalił w dniu 18 grudnia 1998 roku Ustawę o wspieraniu przedsięwzięć termomodernizacyjnych. Ustawa ta weszła w życie po podpisaniu przez Prezydenta RP w dniu 14 stycznia 1999 r. Wcześniej, w dniu 10 kwietnia 1997 r. Sejm RP przyjął Ustawę - prawo energetyczne, która określa zasady kształtowania polityki energetycznej państwa, zasady i warunki zaopatrzenia w nośniki energii oraz użytkowania paliw i energii, w tym ciepła.
Celem Ustawy o wspieraniu przedsięwzięć termomodernizacyjnych jest: - zmniejszenie ilości energii dostarczanej do budynków mieszkalnych i budynków wykonujących zadania publiczne, na potrzeby ogrzewania i podgrzewania ciepłej wody użytkowej,
- zmniejszenie strat energii w lokalnych sieciach ciepłowniczych i zasilających je lokalnych źródłach ciepła,
- całkowitą lub częściową zamianę konwencjonalnych źródeł energii na źródła niekonwencjonalne, w tym źródła odnawialne.
W Ustawie definiuje się kilka określeń: - przedsięwzięcie termomodernizacyjne
- to ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie rocznego zapotrzebowania na energię zużywaną na potrzeby ogrzewania i przygotowania c.w.u. o 25% (jeśli modernizuje się tylko system grzewczy to o 10%),
- ulepszenie powodujące zmniejszenie o 25% strat energii pierwotnej w lokalnym źródle ciepła i lokalnej sieci ciepłowniczej,
- wykonanie przyłączy technicznych do scentralizowanego źródła ciepła, które daje zmniejszenie kosztów zakupu o 20%,
- zmianę konwencjonalnych źródeł energii na źródła niekon-wencjonalne,
- audyt energetyczny to opracowanie określające zakres oraz parametry techniczne i ekonomiczne przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, ze wskazaniem rozwiązania optymalnego,
- premia termomodernizacyjna to spłata przez Bank Gospodarstwa Krajowego (BGK) kwoty 25% wykorzystanego kredytu na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego przez inwestora.
Audyt energetyczny powinien zawierać: - dane identyfikacyjne budynku, lokalnego źródła ciepła, lokalnej sieci ciepłowniczej oraz właściciela,
- ocenę stanu technicznego budynku, lokalnego źródła ciepła, lokalnej sieci ciepłowniczej,
- opis możliwych wariantów realizacji przedsięwzięcia, wskazanie optymalnego wariantu.
Aby uzyskać premię termomodernizacyjna, muszą być spełnione pewne warunki: - zdyskontowana wartość bieżąca netto jest dodatnia,
- kredyt udzielony na realizację przedsięwzięcia nie przekracza 80% jej kosztów, a okres spłaty nie jest dłuższy niż 7 lat,
- miesięczne spłaty kredytu wraz z odsetkami nie są mniejsze niż rata kapitałowa powiększona o należne odsetki i nie są większe niż obliczona na podstawie zweryfikowanego audytu energetycznego, równowartość 1/12 kwoty rocznych oszczędności kosztów energii, uzyskanych w wyniku realizacji przedsięwzięcia.
Proces udzielenia kredytu w BGK odbywa się poprzez bank kredytujący, po pozytywnej ocenie audytu. BGK przekazuje premię termomodernizacyjna pod warunkiem, że przedsięwzięcie termomodernizacyjne: - zostało zrealizowane zgodnie z projektem budowlanym,
- inwestor spłacił w terminie 75% kwoty kredytu i odsetek.
Zgodnie z treścią Ustawy z dnia 10 kwietnia 1999 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał 2 rozporządzenia wykonawcze w sprawie: - zakresu i formy audytu energetycznego, algorytmu oceny opłacalności przedsięwzięcia termomodernizacyjnego oraz wzorów kart audytu.
- szczegółowych zasad i trybu weryfikacji audytu oraz warunków szczegółowych, jakie powinny spełniać podmioty, którym BGK może zlecać wykonanie weryfikacji audytów.
W odniesieniu do budynku mieszkalnego zakres audytu obejmuje: - szczegółowe dane identyfikacyjne dotyczące budynku oraz jego właściciela,
- podstawowe dane dotyczące współautorów audytu, spis treści,
- kartę audytu obejmującą dane ogólne budynku, jego parametry energetyczne oraz zestawienie wyników audytu, sporządzonego zgodnie ze wzorem,
- inwentaryzację techniczno-budowlaną zawierającą,
- ogólne dane techniczne, w tym w szczególności opis konstrukcji i technologii, nazwę systemu, niezbędne wskaźniki powierzchniowe i kubaturowe, średnią wysokość kondygnacji, współczynnik kształtu,
- co najmniej uproszczoną dokumentację techniczną, w tym rzuty poziome z zaznaczeniem przerw dylatacyjnych i stron świata,
- opis techniczny podstawowych elementów budynku, w tym w szczególności ścian zewnętrznych, dachu, stropów, ścian piwnic, okien oraz przegród szklanych i przeźroczystych drzwi,
- charakterystykę energetyczną budynku tj. informację o mocy cieplnej zamówionej, zapotrzebowaniu na ciepło, zużyciu energii, taryfach i opłatach,
- charakterystykę systemu grzewczego, w tym w szczególności sprawności składowe systemu grzewczego, typ instalacji, parametry pracy, rodzaje grzejników,
- charakterystykę instalacji ciepłej wody użytkowej, w tym w szczególności: rodzaj instalacji, opomiarowanie, izolacji pionów,
- charakterystykę systemu wentylacji, w tym w szczególności rodzaj, typ wentylacji,
- charakterystykę węzła cieplnego lub kotłowni znajdującej się w budynku,
- charakterystykę instalacji gazowej, przewodów kominowych oraz dymowych, w przypadku, gdy mają one wpływ na usprawnienie,
- charakterystykę instalacji elektrycznej, w wypadku, gdy ma ona wpływ na usprawnienie,
- ocenę stanu technicznego budynku w zakresie istotnym dla wskazania właściwych usprawnień,
- wykaz wybranych do optymalizacji rodzajów usprawnień i przedsięwzięć termomodernizacyjnych,
- dokumentację wraz z odpowiednimi kosztorysami, wykonania kolejnych kroków algorytmu służącego wskazaniu optymalnego wariantu, opis techniczny i niezbędne szkice wariantu optymalnego.
Odnośnie do algorytmu, przewiduje się następujące kroki: - krok:
- wskazanie usprawnień mających doprowadzić do zmniejszenia zapotrzebowania na ciepło,
- pokrycie strat ciepła przez przegrody zewnętrzne,
- podgrzanie powietrza wentylowanego,
- przygotowanie ciepłej wody użytkowej;
- krok:
- określenie dla każdego usprawnienia optymalnego oporu cieplne
go dla wariantów podanych w podpunkcie a, - wybór optymalnych usprawnień spośród podanych w podpunkcie b i c,
- zestawienie optymalnych rozważań w kolejności rosnącej wartości prostego czasu zwrotu nakładów (SPBT);
- krok:
- wskazanie rodzajów usprawnień zwiększających sprawność sys
temu grzewczego, - utworzenie wariantów przedsięwzięć ze wskazaniem usprawnień
zwiększających sprawność, - wybór optymalnego wariantu zwiększającego sprawność systemu
grzewczego; - krok
- wybór optymalnego wariantu przedsięwzięcia termomodernizacyj-
nego, tj. najlepszego z kolejnych, dla którego wskaźniki wypeł niają wymagania Ustawy. Już na jesieni 1999 r. Rada Ministrów RP dokonała pierwszej oceny funkcjonowania Ustawy - jakkolwiek był to początkowy okres wdrażania Ustawy, stwierdzono bardzo małe zainteresowanie, które mogło wynikać ze zmian w treści ustawy w końcowym etapie jej tworzenia. W dniu 21 czerwca 2001 r. nastąpiła nowelizacja Ustawy o wspieraniu przedsięwzięć termomodernizacyjnych. Najważniejsze zmiany, które w części usuwają niedogodności to: - wydłużenie z 7 do 10 lat okresu spłaty kredytu,
- premia termomodernizacyjna zostaje przekazana bankowi kredytującemu po zakończeniu przedsięwzięcia, zgodnie z projektem i w terminie ustalonym umową, w budynkach,
- w których nastąpiła już modernizacja systemu grzewczego obniżono wymagania oszczędność energii z 25 do 15%,
- stosowanie Ustawy poszerzono o budynki zbiorowego zamieszkania.
Z opracowań prof. Romana Ulbricha
|