Tu jesteś:
| Projekt ustawy o Odnawialnych Źródłach Energii? |
A raczej czego nie zrobiono! Druki sejmowe z roku 2002 w sprawie prac nad ustawą o Odnawialnych Źródłach Energii - nie uchwalonej do chwili obecnej.Bardzo dobre uzasadnienia, bardzo dobre idee, szkoda że brak jakiejkolwiek realizacji.Proszę nie traktować tego materiału jako naszego stanowiska politycznego. To wyłącznie kopia druków sejmowych - publicznie dostępnych na stronach polskiego parlamentu. Druk nr 905 Warszawa, 23 maja 2002 r. SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ IV kadencja Pan Marek Borowski Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. i na podstawie art. 29 ust. 2 regulaminu Sejmu niżej podpisani posłowie wnoszą projekt ustawy: - o racjonalnym wykorzystaniu odnawialnych zasobów energii.Do reprezentowania wnioskodawców w pracach nad projektem ustawy upoważniamy pana posła Zofię Krasicką-Domkę. (-) Jerzy Czerwiński; (-) Andrzej Fedorowicz; (-) Maciej Giertych; (-) Krystyna Grabicka; (-) Mariusz Krzysztof Grabowski; (-) Stanisław Gudzowski; (-) Witold Hatka; (-) Gabriel Janowski; (-) Ewa Kantor; (-) Ryszard Kadra; (-) Tadeusz Kędziak; (-) Bohdan Kopczyński; (-) Marek Kotlinowski; (-) Zofia Krasicka-Domka; (-) Urszula Krupa; (-) Robert Luśnia; (-) Jan Łopuszański; (-) Antoni Macierewicz; (-) Andrzej Mańka; (-) Gabriela Masłowska; (-) Halina Murias; (-) Leszek Murzyn; (-) Halina Nowina Konopka; (-) Stanisław Papież; (-) Józef Skowyra; (-) Anna Sobecka; (-) Robert Strąk; (-) Antoni Stanisław Stryjewski; (-) Gertruda Szumska; (-) Halina Szustak; (-) Stanisław Szyszkowski; (-) Witold Tomczak; (-) Zygmunt Wrzodak; (-) Stanisław Zadora. PROJEKT USTAWA z dnia ........ O RACJONALNYM WYKORZYSTANIU ODNAWIALNYCH ZASOBÓW ENERGII Art. 1. Odnawialne zasoby energii mogą być wykorzystane w postaci: energii cieplnej, energii elektrycznej i energii mechanicznej.Art. 2. Odnawialnymi zasobami energii w rozumieniu Ustawy są:
Art. 3. Poniższe określenia użyte w ustawie oznaczają:
Art. 4.
Art. 5.
Art. 6.
Art. 7.
Art.8. W przypadkach spornych, co do zasad eksploatacji zasięgu oddziaływania zakładu energetycznego decyzję rozstrzygającą podejmuje wojewoda. Organem odwoławczym w stosunku do decyzji wojewody jest Minister Gospodarki.Art.9. Samorządy gmin są zobowiązane do stopniowego zastępowania energii cieplnej, elektrycznej i mechanicznej, pochodzącej z kopalin palnych energią czystą pochodzącą z zasobów odnawialnych istniejących na ich terenie, zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju.Art. 10. Podmioty gospodarcze odpowiedzialne za dystrybucję poszczególnych rodzajów energii, zobowiązane są do zakupu w pierwszej kolejności czystej energii pochodzącej z zasobów odnawialnych, pod warunkiem, że cena energii ze źródeł czystych będzie uzasadniona ekonomicznie.Art. 11.
Art. 12.
Art. 13. Wojewodowie przy opracowywaniu planów rekonstrukcji poszczególnych gałęzi przemysłu i tworzeniu programów zrównoważonego rozwoju, uwzględnią w maksymalnym stopniu wykorzystanie rodzimych odnawialnych zasobów energii.Art. 14.
Art. 15. Rada Ministrów, w „Założeniach polityki energetycznej państwa" oraz w „Strategii rozwoju energetyki odnawialnej", uwzględni maksymalne wykorzystanie rodzimych odnawialnych zasobów energii w sposób nie zagrażający rozwojowi polskich kopalin palnych.Art. 16. Minister właściwy ds. oświaty i wychowania po zasięgnięciu opinii stowarzyszeń: Polskiej Geotermalnej Asocjacji, Towarzystwa Energii Słonecznej, Polskiego Towarzystwa Biomasy oraz Krajowej Agencji Poszanowania Energii włączy do „Podstawy programowej" dla szkół podstawowych, gimnazjalnych i licealnych treści edukacyjne z zakresu wykorzystania zasobów energii odnawialnej.Art. 17.
ryzyka geologicznego i szkód żywiołowych związanych z poszukiwaniem. Art. 18. Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem właściwym ds. Gospodarki w rozporządzeniu określi szczegółowe warunki przyznawania preferencji, o których mowa w art 17.Art. 19. Ustawa wchodzi w życic z dniem 1.01.2002 r.UzasadnieniePrzedstawiony projekt ustawy jest odpowiedzią na sejmową rezolucję. Obecnie w Polsce energię elektryczną i cieplną uzyskuj e się w 76% z węgla kamiennego i brunatnego, w 13% z ropy naftowej, w 9% z gazu ziemnego i tylko w 2% z alternatywnych źródeł energii, podczas gdy alternatywne źródła energii w bilansie paliwowo-energetycznym Unii Europejskiej wynoszą 17%. Stan środowiska naturalnego jest jednym z najtrudniejszych obszarów negocjacyjnych związanych z przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej. Unia Europejska stawia w tym względzie coraz szersze wymagania. Podczas konferencji klimatycznej w Kioto UE zobowiązała się do zmniejszenia do roku 2008 gazów cieplarnianych o 8%, ale Komisja Europejska z dnia 22.01.2001 r. zapowiedziała konieczność zmniejszenia emisji zanieczyszczeń o 20%-40% do roku 2020. Według zgodnych opinii naukowców ze 100 krajów opracowujących najnowszy Raport ONZ, jeżeli nie uda się ograniczyć emisji szkodliwych gazów o 70% by móc w połowie XXI w. odtworzyć w pełni płaszcz ochrony Ziemi, ludzkość zostanie dotknięta zmianami ekologicznymi o niewyobrażalnych dotąd rozmiarach. Dla wypełnienia zobowiązań Polski w obszarze redukcji emisji gazów cieplarnianych koniecznym staje się zwiększenie udziału odnawialnych zasobów energii w bilansie paliwowo-energetycznym kraju z obecnego poziomu 2,5% do 7,5% w roku 2010 i do 14% w roku 2020. Odnawialnymi zasobami energii są: energia wody, słońca, wiatru, wnętrza Ziemi i biomasy. Polska posiada warunki do zagospodarowania energii z zasobów odnawialnych. Podstawowym nośnikiem energetycznym OZE w Polsce jest energia geotermalna. Zapotrzebowanie na energię w kraju wynosi 4070 P J/rok, tymczasem roczny potencjał techniczny odnawialnych źródeł energii (OZE) w Polsce, wynoszący ok. 626.000 PJ, jest 154 razy większy od łącznego zapotrzebowania na energię roku, zaś teoretycznie możliwy do wykorzystania jest przeszło 1000 razy większy. Energia z zasobów odnawialnych jest zdaniem polskich uczonych najważniejszym dla Polski, ekologicznie czystym i najbardziej perspektywicznym źródłem energii, mogącym zagwarantować pełną samowystarczalność energetyczną w zakresie energii cieplnej dla potrzeb ogrzewania (co.) oraz ciepłej wody użytkowej (c.w.u.) a w przyszłości także energii elektrycznej. Przyjęcie ustawy o racjonalnym wykorzystaniu odnawialnych zasobów energii umożliwi eksploatację tych zasobów. W projekcie ustawy podaje się definicje różnych rodzajów OŻE, wskazuje się na sposoby ich dokumentowania w obrębie poszczególnych gmin, powiatów i województw, jak też sposoby ich racjonalnej eksploatacji, oraz poszczególnych ministerstw, samorządów, organizacji pozarządowych i podmiotów gospodarczych. Sposób finansowania Rządowy dokument - „Strategia rozwoju energetyki odnawialnej" zakłada następujące instrumenty ekonomiczne zwiększające opłacalność odnawialnych źródeł energii. W początkowym okresie realizacji Strategii przedsięwzięcia z zakresu odnawialnych źródeł energii powinny być wspierane przede wszystkim z funduszy celowych, funduszy przedakcesyjnych i strukturalnych Unii Europejskiej oraz innych środków pomocy zagranicznej, zgodnie z obowiązującymi uregulowaniami dotyczącymi warunków udzielania pomocy publicznej dla przedsiębiorców oraz rozwoju regionalnego. Należy utrzymać przysługującą ulgę inwestycyjną z tytułu wydatków poniesionych na zakup i zainstalowanie urządzeń do wykorzystywania na cele produkcyjne naturalnych źródeł energii (wiatru, biogazu, słońca, spadku wód) - zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 1993 r. Nr 94, poz. 431 z późn. zm.) oraz energii z wód geotermalnych na podstawie przedłożonego projektu ustawy. W miarę możliwości budżetu państwa rozważać należy możliwości wsparcia tych przedsięwzięć ze środków budżetowych, w postaci dotacji bezpośrednich zmniejszanych systematycznie poprzez szersze wykorzystanie dopłat do kredytów, gwarancji poręczeń kredytowych. Na rok 2002 zakłada się zapewnienie w budżecie państwa kwoty 620 mil zł. Instrumenty te powinny funkcjonować do chwili uczynienia energetyki odnawialnej w pełni konkurencyjnej w warunkach rynkowych. Biuro Studiów i Ekspertyz warszawa, dnia 17 czerwca 2002 r. Niniejszy tekst jest wyłqcznie opinią, sporządzoną w Biurze Studiów i Ekspertyz Kancelarii Sejmu, na użytek wewnętrzny w Sejmie I Kancelarii Sejmu; nie stanowi obowązujqcej wykładni prawa.Pan Marek Borowski Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Opiniaw sprawie zgodności projektu ustawy o racjonalnym wykorzystywaniuodnawialnych zasobów energii z prawem Unii EuropejskiejNa podstawie art. 31 ust. 7 uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r. - Regulamin Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 1998 r. Nr 44, poz. 618 ze zmianami) sporządza się następującą opinię:1. Przedmiot projektu ustawy. Projekt ustawy dotyczy wykorzystywania odnawialnych zasobów energii, podmiotów zainteresowanych ich eksploatacją, dokumentowania zasobów tej energii przez właściwe organy gmin, powiatów i województw oraz udzielania przez państwo pomocy finansowej związanej z pozyskiwaniem energii ze źródeł odnawialnych. 2. Stan prawa wspólnotowego materii objętej projektem. W odniesieniu do materii regulowanej w projekcie ustawy należy wskazać na art. 174 Traktatu o Wspólnocie Europejskiej (TWE) określający cele polityki Wspólnoty dotyczące środowiska naturalnego. W zakresie udzielania pomocy publicznej należy wskazać na art. 87 TWE. Odnośnie wtórnego prawa wspólnotowego należy wskazać na:
3. Układ Europejski W odniesieniu do postanowień Układu ustanawiającego stowarzyszenie Polski ze Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi (Układ Europejski) należy przede wszystkim wskazać na art. 68 i 69 Układu dotyczące zbliżania przepisów prawnych oraz art. 80 Układu zobowiązujący jego strony do współpracy w zakresie ochrony środowiska naturalnego, w tym do wydajnej produkcji energii elektrycznej i jej wykorzystania oraz stosowania instrumentów ekonomicznych i finansowych. Odnośnie udzielania pomocy publicznej należy wskazać na art. 63 ust. 1 Układu. 4. Analiza przepisów projektu pod kątem ustalonego stanu prawa wspólnotowego i postanowień Układu Europejskiego Materia regulowana przez projekt ustawy o racjonalnym wykorzystywaniu odnawialnych zasobów energii jest objęta prawem UE. Prawo UE wymaga preferencyjnego traktowania energii pochodzącej z odnawialnych źródeł energii, zwłaszcza, że stanowi ona jeden z podstawowych instrumentów polityki ochrony środowiska. Świadczy o tym m.in. art. 4 ust. 1 dyrektywy 2001/77 umożliwiający odstępstwo od reguł udzielania pomocy publicznej na cele związane z ochroną środowiska. Jako podstawową definicję odnawialnych źródeł energii można traktować definicję zawartą w dyrektywie 2001/77, aczkolwiek należy pamiętać, że została ona sformułowana jedynie na potrzeby tej dyrektywy. Definicja odnawialnych zasobów energii zawarta w art. 2 projektu ustawy pomija możliwość uzyskiwania energii odnawialnej z gazów, np, z gazu wysypiskowego; w związku z tym należy odpowiednio uzupełnić definicję ustawową. Art. 10 projektu ustawy nakłada na podmioty gospodarcze odpowiedzialne za dystrybucję energii obowiązek zakupu w pierwszej kolejności energii pochodzącej z odnawialnych źródeł energii, pod warunkiem, że jej cena jest ekonomicznie uzasadniona. Generalnie, ramy prawne tego artykułu są zgodne z prawem UE, w tym z art. 11 dyrektywy 96/92 i art. 7 dyrektywy 2001/77 dotyczącymi ułatwiania dostępu do sieci. Należy jednak wskazać, że o ile określony w art. 10 projektu ustawy obowiązek zakupu energii jest zgodny z prawem UE to samo kryterium „ceny uzasadnionej ekonomicznie" jako pojęcie niedookreślone budzi pewne wątpliwości. Warto w tym miejscu wskazać na Wytyczne Wspólnoty dopuszczające udzielanie pomocy publicznej w formie np. pokrycia różnicy kosztów energii uzyskiwanej z odnawialnych źródeł energii a energii uzyskiwanej w sposób konwencjonalny (zakładając, że cena energii ze źródeł odnawialnych będzie wyższa od energii konwencjonalnej), Należy wskazać, że art. 15 projektu ustawy stoi w pewnej sprzeczności z art. 10 projektu. Art. 15 wymaga wykorzystywania odnawialnych źródeł energii w sposób nie zagrażający rozwojowi polskich kopalin palnych. Ponadto prawo UE wymaga, by państwa członkowskie w coraz większym stopniu zastępowały energię konwencjonalną energią pochodzącą z odnawialnych źródeł energii. Za pierwszy krok w tym kierunku należy uznać normę zawartą w art. 3 dyrektywy 2001/77 nakazującą ustalenie dla najbliższego okresu 10-letniego procentowego udziału energii pochodzącej z odnawialnych źródeł w ogólnej konsumpcji energii. Wątpliwości co do zgodności z prawem UE budzi art. 17 projektu ustawy, na podstawie którego przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą związaną z pozyskiwaniem energii z odnawialnych źródeł mogą otrzymywać pomoc publiczną. Z jednej strony bowiem wskazuje on, z jakich form pomocy może skorzystać przedsiębiorca, z drugiej strony natomiast w odniesieniu do warunków udzielania pomocy odsyła on do rozporządzenia (art. 18 projektu ustawy). Właściwe wydaje się więc określenie obu tych spraw w ustawie. Niemożliwa jest również ocena art. 18 projektu ustawy w związku z faktem, że przepis zawierający upoważnienie do wydania aktu wykonawczego jest niepełny i jednocześnie niekonstytucyjny; przepis ten jest nieprawidłowy pod względem przedmiotowym i w ogóle nie zawiera wytycznych dotyczących treści aktu. Konieczne jest tu więc ustalenie warunków udzielania pomocy i określenie górnego pułapu udzielania pomocy, a ponadto zdefiniowanie wskazanego w Wytycznych pojęcia koszty dodatkowe, przez które należy rozumieć koszty mogące być finansowane ze środków publicznych stanowiące różnicę między kosztami związanymi z uzyskiwaniem energii z odnawialnych źródeł energii a kosztami, jakie należałoby ponieść w przypadku uzyskiwania energii konwencjonalnej. Ma to istotne znaczenie w kontekście faktu, że do warunków udzielania pomocy odnoszą się Wytyczne Wspólnoty w sprawie pomocy publicznej na zadania związane z ochroną środowiska. Wytyczne ustalają zasadę, zgodnie z którą możliwe jest sfinansowanie ze środków publicznych do 40% dodatkowych kosztów inwestycji związanej z pozyskiwaniem energii z odnawialnych źródeł. Możliwe jest również sfinansowanie ze środków publicznych do 50% dodatkowych kosztów inwestycji, gdy zaspokaja ona wszystkie potrzeby społeczności lokalnej. W przypadkach określonych w Wytycznych możliwe jest sfinansowanie ze środków publicznych nawet wszystkich dodatkowych kosztów inwestycji. W związku z brakiem informacji co do warunków udzielania przedsiębiorcom pomocy publicznej na działalność gospodarczą związaną z pozyskiwaniem energii z odnawialnych źródeł należy stwierdzić, że art. 17 i art. 18 projektu ustawy nie są zgodne z prawem UE. 5. Konkluzje: Projekt ustawy jest sprzeczny z prawem Unii Europejskiej, Sporządził: Zespół Integracji Europejskiej Warszawa dn. 23.07.2002r. POSEŁ NA SEJMRZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ ZOFIA GERTRUDA KRASICKA - DOMKA Pan Marek Borowski Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej W imieniu wnioskodawców wnoszę autopoprawkę do ustawy „0 racjonalnym zagospodarowaniu odnawialnych zasobów energii" Art. 2 otrzymuje brzmienie: „Odnawialne źródła energii" w rozumieniu tej ustawy oznacza odnawialne, nie kopalne źródła energii (wiatr, energia słoneczna, geotermalna, fale morskie, wody płynące, biomasa, gaz z odpadów, gaz z obróbki ścieków kanalizacyjnych, biogazy). Art. 4 ust. 1. otrzymuje brzmienie: 1. Odnawialne zasoby geotermalnej i geotermicznej znajdujące się w obrębie gminy są jej komunalną własnością. Art. 7 otrzymuje brzmienie: Na podstawie udostępnionego przez władze powiatu bilansu odnawialnych energii, podmioty gospodarcze zainteresowane ich eksploatacją, opracowują projekty wykorzystania poszczególnych rodzajów energii i występują do starostw o udzielenie im pozwolenia na eksploatację określonych odnawialnych energii. Art. 10 otrzymuje brzmienie: Podmioty gospodarcze odpowiedzialne za dystrybucję poszczególnych rodzajów energii zobowiązane są do zakupu w pierwszej kolejności czystej energii pochodzącej z zasobów odnawialnych. Art. 15 otrzymuje brzmienie: Rada Ministrów, w „Założeniach polityki energetycznej państwa" oraz w „Strategii rozwoju energetyki odnawialnej" uwzględni maksymalne wykorzystanie rodzimych odnawialnych zasobów energii. Art. 17 otrzymuje brzmienie: 1. Przedsiębiorcy podejmujący działalność gospodarczą związaną z pozyskiwaniem energii ze źródeł odnawialnych, mogą otrzymać środki publiczne na: 1) Dofinansowanie do wysokości 40% uzasadnionych kosztów inwestycji związanych z pozyskiwaniem energii ze źródeł odnawialnych. 2) Dofinansowanie do wysokości 50% uzasadnionych kosztów inwestycji związanych z pozyskiwaniem energii ze źródeł odnawialnych, gdy zaspakaja ona całkowite zapotrzebowanie na energię społeczności mieszkającej na obszarze wyodrębnionym. 2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, możliwe jest dofinansowanie do wysokości 100% uzasadnionych kosztów inwestycji związanych z produkcją energii ze źródeł odnawialnych, na obszarach wyodrębnionych. 3. W przypadkach o których mowa w ust. 2 dofinansowanie może być przyznane wyłącznie na uzasadnione koszty inwestycji związanych z produkcją energii ze źródeł odnawialnych. Dodaje się Art. 17a. który otrzymuje brzmienie; Art. 17a. 3. Dofinansowanie, o którym mowa w art. 17 przyznawane jest na wniosek składany do właściwego miejscowo wojewody. 2. przyznawanie dofinansowania następuje po wydaniu pozytywnej opinii przez właściwego dla miejsca realizacji planowanej inwestycji starostę. Art. 18. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw ochrony środowiska oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze- rozporządzenia, szczegółowe zasady dofinansowania, o którym mowa w art. 17, w tym: 1) tryb składania wniosków o przyznanie dofinansowania, 2) szczegółowy wykaz inwestycji na jakie może być przyznane dofinansowanie, 3) zasady wypłacania i rozliczania przyznanego dofinansowania. 2. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. I, minister właściwy do spraw finansów publicznych uwzględni: 1) wskaźniki zanieczyszczenia środowiska naturalnego na obszarze wyodrębnionym, na którym ma być realizowana inwestycja, stanowiące podstawę dofinansowania do wysokości 100% kosztów inwestycji, 2) stopień degradacji środowiska naturalnego i jego wpływ na stan zdrowia mieszkańców obszaru wyodrębnionego, stanowiący podstawę do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o przyznanie dofinansowania inwestycji, 3) warunki jakie powinna spełniać inwestycja, dla której może być przyznane dofinansowanie. Art. 19 otrzymuje brzmienie: Zapisy Art. 18 ustawy stosuje się do dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej. Art. 20 otrzymuje brzmienie: Ustawa wchodzi w życie z dniem 01.01.2003r. Warszawa, 23 lipca 2002 r SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJPrzewodniczący Komisji Europejskiej Przedstawiciel Sejmu w Konwencie Unii Europejskiej Józef Oleksy Marszałek Sejmu Rzeczpospolitej Polskiej Pan Marek Borowski W związku ze skierowaniem Pana Marszałka, przesyłam opinię Komisji Europejskiej o poselskim projekcie ustawy o racjonalnym wykorzystaniu odnawialnych zasobów energii, przyjętą na posiedzeniu w dniu 23 lipca 2002, w trybie art. 34 ust. 10 regulaminu Sejmu. Opinia nr 18Komisji Europejskiejprzyjęta na posiedzeniu w dniu 23 lipca 2002w związku ze zgłoszonymi przez Biuro Studiów i Ekspertyz - KancelariiSejmu - w trybie art.34 ust 9 regulaminu Sejmu wątpliwościami co dozgodności poselskiego projektu ustawy o racjonalnym wykorzystaniuodnawialnych zasobów energii z prawem Unii Europejskiej.Komisja Europejska na swoich posiedzeniach w dniach 16 i 23 lipca 2002 zapoznała się ze stanowiskiem przedstawiciela wnioskodawców, z przygotowaną przez Biuro Studiów i Ekspertyz opinią w sprawie zgodności z prawem Unii Europejskiej art. 17 i 18 poselskiego projektu ustawy o racjonalnym wykorzystaniu odnawialnych zasobów energii oraz z opinią Urzędu Komitetu Integracji Europejskiej w tej sprawie.Wątpliwości co do zgodności z prawem Unii Europejskiej budził art. 17 projektu ustawy, na podstawie którego przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą związaną z pozyskiwaniem energii z odnawialnych źródeł mogą otrzymać pomoc publiczną. Artykuł ten wskazuje, z jakich form pomocy może korzystać przedsiębiorca. W odniesieniu do warunków pomocy przepis ten odsyła do rozporządzenia - art. 18 projektu ustawy. Właściwe wydaje się jednak uregulowanie obu tych spraw w projekcie ustawy. Art. 18 projektu ustawy zawierający upoważnienie do wydania aktu wykonawczego jest niepełny pod względem przedmiotowym i nie zawiera wytycznych dotyczących treści aktu. Konieczne jest więc ustalenie waninków udzielania pomocy. Warunki udzielania pomocy określają m.in. Wytyczne Wspólnoty w sprawie pomocy publicznej na zadania związane z oclironą środowiska. W konkluzji Komisja stwierdza, że projekt ustawy o racjonalnym wykorzystaniu odnawialnych zasobów energii wraz z zadeklarowaną przez wnioskodawców autopoprawką jest zgodny z prawem Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 17 projektu ustawy, który może zostać poprawiony w trakcie dalszych prac legislacyjnych. Warszawa dn. 13.09.2002r POSEŁ NA SEJMRZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ ZOFTA GERTRUDA KRASICKA - DOMKA Szanowny Pan Tomasz Nałęcz Wicemarszałek Sejmu RP W odpowiedzi na pismo z dnia 23 sierpnia 2002r. KCS - 103 - P/02 przesyłam uzasadnienie do projektu ustawy „O racjonalnym wykorzystaniu zasobów energii". Uzasadnienie do ustawy „O racjonalnym wykorzystaniu energii z zasobów odnawialnych." Globalne zmiany klimatyczne stanowią, jeden z najpoważniejszych międzynarodowych problemów ekologicznych. Na ich negatywne skutki (m.in. susze, gwałtowne ulewy, powodzie, zagrożenie terenów nadmorskich, itp.) narażony jest także nasz kraj. Głównym powodem rosnącej koncentracji gazów szklarniowych w atmosferze jest emisja dwutlenka węgla pochodząca ze spalania paliw kopalnianych. W dn. 26.07.2002r. uchwalona przez Sejm RP o ratyfikacja Protokołu z Kyoto do Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu nakłada zobowiązania ( m.in. w dziedzinie rozwoju energii ze źródeł odnawialnych) zgodnie z długofalowymi potrzebami Polski i znajdują odzwierciedlenie w priorytetach określonych w ramach polityki ekologicznej państwa i w strategicznych dokumentach gospodarczych. Przedstawiony projekt ustawy „O racjonalnym zagospodarowaniu odnawialnych zasobów energii" jest odpowiedzią na zobowiązania nałożone ratyfikowaniem Protokołu z Kyoto w obszarze redukcji gazów cieplarnianych jak również kontynuacją prac Sejmu RP. wyrażoną w „Rezolucji w sprawie wzrostu wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych" - podjętej w dn. 8 lipca 1999r. W rezolucji wskazano na konieczność uchwalenia ustawy o racjonalnym wykorzystaniu odnawialnych zasobów energii. Obecnie w Polsce energię elektryczną i cieplną uzyskuje się w 76% z węgla kamiennego i brunatnego, w 13% z ropy naftowej, 9% z gazu ziemnego i tylko 2% z alternatywnych źródeł energii, podczas gdy alternatywne źródła energii w bilansie paliwowo - energetycznym Unii Europejskiej wynoszą 17%. Stan środowiska naturalnego jest jednym z najtrudniejszym obszarów negocjacyjnych związanych z przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej. Unia Europejska stawia w tym względzie coraz szersze wymagania. Podczas konferencji klimatycznej w Kyoto - UE zobowiązała się do zmniejszenia do roku 2008 gazów cieplarnianych o 8%, ale Komisja Europejska z dnia 22.0ł.2001r. zapowiedziała konieczność zmniejszenia emisji zanieczyszczeń o 20% - 40% do roku 2020. Według zgodnych opinii naukowców ze 100 krajów opracowujących Raport ONZ. jeżeli nie uda się ograniczyć emisji szkodliwych gazów o 70% by móc w połowie XXI w. odtworzyć w pełni płaszcz ochronny ziemi, ludzkość zostanie dotknięta zmianami ekologicznymi o niewyobrażalnych dotąd rozmiarach. Dla wypełnienia zobowiązań Polski w obszarze redukcji emisji gazów cieplarnianych koniecznym staje się zwiększenie udziału odnawialnych zasobów energii w bilansie paliwowo -energetycznym kraju z obecnego 2,5%; do 7,5% w roku 2010 i do 14% w roku 2020 (co zostało wyrażone w dokumencie rządowym „Strategia rozwoju energetyki odnawialnej"). Polska posiada warunki do zagospodarowania energii z zasobów odnawialnych. Podstawowym nośnikiem energetycznym OŹE w Polsce jest energia geotermalna. Zapotrzebowanie na energię w kraju wynosi 4070 PJ/ rok, tymczasem roczny potencjał techniczny odnawialnych źróde! energii (OŹE) w Polsce, wynoszący 626.000 PJ, jest 154 razy większy od łącznego zapotrzebowania na energię roku, zaś teoretycznie możliwy do wykorzystania jest przeszło 1000 razy większy potencjał. Energia z zasobów odnawialnych jest zdaniem polskich uczonych najważniejszym dla Polski, ekologicznie czystym i najbardziej perspektywicznym źródłem energii, mogącym zagwarantować pełną samowystarczalność energetyczną w zakresie energu cieplnej dla potrzeb ogrzewnictwa (co.) oraz ciepłej wody użytkowej (c.w.u.), a w przyszłości także energii elektrycznej. Projekt ustawy „O racjonalnym wykorzystaniu odnawialnych zasobów energii", reguluje kwestie związane z wykorzystaniem odnawialnych źródeł energii, ich eksploatacją przez przedsiębiorców, dokumentowaniem zasobów energii oraz z udzieleniem przez państwo pomocy finansowej związanej z pozyskiwaniem energii ze źródeł odnawialnych. Materia regulowana projektem ustawy objęta jest zarówno prawem pierwotnym jak i wtórnym Unii Europejskiej m.in.: 1) Traktat o Współpracy Europejskiej (TWE) art. 174 określający cele polityki Wspólnoty dotyczące środowiska naturalnego. 2) W zakresie udzielania pomocy publicznej (art. 87 TWE). 3) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2001/77 WE z 27 września 2001r. w sprawie wspierania produkcji elektrycznej z odnawialnych energii na rynku wewnętrznym. 4) Dyrektywa Rady 96/92 z 16 grudnia 1996r. przewiduje możliwość zakupu w pierwszej kolejności energii pochodzącej z zasobów odnawialnych źródeł energii. Należy podkreślić, ze te zapisy zostały implementowane przez Sejm RP 5 czerwca 2002r. do polskiego Prawa energetycznego. Ponadto Dyrektywa 2001/77 ( art. 7) ustanawia możliwość zapewnienia pierwszeństwa dostępu do sieci dla energii elektrycznej pochodzącej z odnawialnych źródeł energii: Sposób finansowania. Rządowy dokument - „Strategia rozwoju energetyki odnawialnej" zakłada następujące instrumenty ekonomiczne zwiększające opłacalność odnawialnych źródeł energii: W początkowym okresie realizacji Strategii, przedsięwzięcia z zakresu odnawialnych źródeł energii powinny być wspierane przede wszystkim z funduszy celowych, funduszy przedakcesyjnych i strukturalnych Unii Europejskiej oraz innych środków pomocy zagranicznej, zgodnie z obowiązującymi uregulowaniami dotyczącymi warunków udzielania pomocy publicznej dla przedsiębiorców oraz rozwoju regionalnego. Należy utrzymać przysługującą ulgę inwestycyjną z tytułu wydatków poniesionych na zakup i zainstalowanie urządzeń do wykorzystywania na cele produkcyjne naturalnych źródeł energii (wiatru, biogazu, słońca, spadku wód) - zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 1993 r. Nr 94, póz. 431 z póżn. zm.) oraz energii z wód geotermalnych na podstawie przedłożonego projektu ustawy. W miarę możliwości budżetu państwa rozważać należy możliwości wsparcia tych przedsięwzięć ze środków budżetowych, w postaci dotacji bezpośrednich zmniejszanych systematycznie poprzez szersze wykorzystanie dopłat do kredytów, gwarancji poręczeń kredytowych. W zakresie udzielania pomocy publicznej m.in. na inwestycje związane z pozyskiwaniem energii z odnawialnych źródeł energii w Unii Europejskiej Komisja opublikowała Wytyczne Wspólnoty w sprawie pomocy publicznej na zadania związane z ochroną środowiska. Zgodnie z Wytycznymi środki przedsięwzięte w celu promocji odnawialnych źródeł energii konstytuują pomoc państwa, która jest dopuszczalna przy spełnionych określonych warunkach. Dyrektywa 2001/77 WE w art. 4 dopuszcza możliwość pomocy publicznej w zakresie wspierania produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, byleby nie naruszała ona art, 87 i art. 88 TWE. Przyjęcie ustawy „O racjonalnym wykorzystaniu odnawialnych zasobów energii umożliwi eksploatację tych zasobów".
|
